Showing posts with label социјални прашања. Show all posts

Назад, марш!

By Hawk | Published Saturday, June 16, 2012

Не е лесно да се живее во Македонија. Стварно. И не мислам само од економски аспект. Тоа веќе се знае, туку мислам од аспект на тоа како не бомбардираат со празни ветувања, лаги и манипулации, крајно апсурдни оправдувања а и чисти глупости.

Да го напишам овој текст бев инспириран од реакцијата на владеачката партија на прес конференцијата на ЛДП на која претседателот на младината на ЛДП зборуваше за тоа како власта наместо да купи мерцедес скап 600.000 евра би можела на сите студенти во Скопје да им овозможи безплатен превоз за три години. На ова, ВМРО-ДПМНЕ само не потсети дека ЛДП ја имаа таа можност на било која категорија на граѓани да им овозможи безплатен превоз и исто така не потсетија дека го обновија возниот парк на Јавното собраќајно претпријатије и дека на времето се возевме со автобуси од минатиот век, изгледа заборавајќи на фактот дека некои од тие автобуси сеуште се користат.

Во ова реакција тоа што мене ми пречи е фактот што за се зборуваа освен за мерцедесот. Не се ни потрудија да ни објаснат зошто стварно е потребна таа нова блиндирана кола туку само зборуваа за минатото кога градоначалник на Скопје бил некој од ЛДП.

И колку да се спомне, единствената причина за која на пензионерите (луѓе со приходи!) по два дена на неделата им е овозможено безплатен превоз а на студентите (луѓе без приходи!) не, е затоа што за да излезат стари луѓе да гласат за тебе, треба сепак нешто да им дадеш, а студентите само со малку национализам ќе ги попалиш доволно не само да гласат туку дури и да лепат плакати за тебе и што уште не.

Јас знам дека во минатото работите биле за нигде, но и сега се. Не ме интересира за минатото туку за сегашноста и иднината, и морам да кажам дека ниедната не изгледа добро.

Во последните 10 години, врз ниту еден министер, премиер или претседател немало обид или е извршен атентат во кола. Додуша, освен врз Кире Глигоров можеме да кажеме од осамостојување на Македонија не се случило тоа. Многу е апсурдно тоа што од една страна владата донесува нови анти-кризни мерки, а од друга одлучува да потроши 600.000 евра на кола за која нема некоја голема потреба.

За проектот “Скопје 2014” подобро да не ни почнам. Безпотребното трошење пари во тој проект е само уште еден доказ колку генерално како нација сме толку изгубени што можеме било што да прифатиме ако ни се “презентира во патриотски дух.”

Иначе, колку да се разбереме, ниту сум симпатизер на некоја партија, нику пак гласам на избори. Ова е уште еден голем проблем во Македонија. Луѓето ако не се на страната на власта морат тогаш да се на страната на опозициските партии. Тоа сигурно дека не е така.

Власта мора да свати дека луѓето ги гласале за да работат за доброто на граѓаните и дека ќе бидат критикувани пошто тие се во позиција да прават промени, а не опозициските партии.

Posted in социјални прашања | Leave a comment

Недостигот на соодветната комуникација

By Hawk | Published Sunday, April 15, 2012

Недостигот на соодветната комуникација е една од најлошите работи во светот. Отсекогаш било проблем. Иако ние низ времето им дадовме имиња и знаци на скоро се, на тие работи што можеме да ги гледаме и да ги допреме и на тие што не можеме, ние сеуште имаме проблеми да разменуваме информации и да се разбираме.

Еден од најголемите проблеми е јазичната бариера, и по тоа јас не мислам само бариерата на два луѓе кои зборуваат различни јазици да се разберат туку и на луѓето со различни нивоа на едукација и познавање со предметот за кого дискутираат. Луѓето што се повеќе едуцирани и информирани на некој предмет имаат тенденција да користат кратенки и научни термини кои другите не знаат и тоа го прави невозможо тоа да тие разбираат пораките кои им се пренесуваат. Јазикот на телото, изразите на лицето, и сите други работи во не-вербалната комуникација се проблем исто така. Не поради нивното постоење, туку поради нивниот комплексност и релативно значање. Повеќето од нив се разликуваат зависно од местото па кога луѓето комуницираат, често имаат провлеми да ги разберат тие мешани знаци, особено кога тој што зборува целосно се контрадиктира себеси со неговиот не-вербален говор. Понекогаш луѓето тоа го перцептираат како лажење или пак само се сомневат во вистинитосна на тоа што им го кажуваат. Ова е една од причинити зошто луѓето губаат доверба, и јас верувам дека сите ние знаеме колку е тешко да почнеме да им веруваме пак на луѓе кои ја изгубиле нашата доверба, иако сепак во овој случај тоа не би било толку тешко доколку ние сме свесни за овие разлики во не-вербалната комуникација и би им ги објаснувале на нив. Ова не доведува до една друга поента. Кога луѓето губаат доверба, тие често и се нервираат и престануваат да зборуват со луѓето кои мислат дека ги лажеле. Ова е проблем затоа што во овие ситуации луѓето се затвараат во себеси и одбиваат да слушаат објаснувања и затоа не може да им биде пренесена вистината но секако имајќи во предвид дека, како што Џорџ Карлин рекол, “јазикот е алатка за прикривање на вистината.” Едно едноставно недоразбирање. Ова е како односите се уништуваат. Всушност, недостигот на објаснувања е многу сериозен проблем, и тоа не само кога луѓето одбиваат да ги слушат. Во повеќето случаеве, луѓето едноставно не даваат објаснувања препоставувајќи дека човекот со кој зборуваат запознаен доволно со темата за која зборуваат и затоа не гледат причина да го направат тоа, и ова крајот на овој проблем. Луѓето наместо да бараат објаснување тие само стојат таму без да разберат тоа што го слушат, и исто како често луѓето што не слушат што им кажува некој, само кимат и се смеат. Често гледам луѓе околу мене како се борат да завршат нешто, или се прашуват за значењето на некоја одредена работа што ја слушнале од некој само затоа што тие не побарале објаснување. Некој луѓе чисто не се мачат да го направат тоа, а други се плашат да не изгледат глупо ако го направат тоа.

Преголемо размислување и анализирање за некои работи е исто така еден многу голем проблем за многу луѓе. На овие луѓе можеби им се пренесува некоја многу проста и концизна порака но тие го анализираат тоа толку многу што комплетно се збунуват и скокат на некој одреден заклучок. Ова не доведува до интерпретацијата, протолкувањето, која според мене е една од најлошите, ако не и најлошиот комуникационен проблем со кои луѓето се соочуваат. Луѓето имаат тенденција да слушат тоа што сакат, да ги интерпретират работите на начинот кој им се допаѓа или кој им оди во прилог. Ова скоро секогаш резултира со недоразбирања, караници и дури и тепачки меѓу луѓето.

Стварно е штета како недостигот на соодветната комуникација предизвикува толку многу проблеми во светот, и не само прости работи како тие што ги спомнав погоре, туку дури и вистинска омраза помеѓу цели нации и дури и војни. Ние стварно треба да престанеме да зборуваме едни за други, и да почнеме да зборуваме едни со други на соодветен начин, и да барат да навистина се разбират меѓусебе а и да дават и барат објаснувања за сите работи кои можат да бидат погрешно протолкувани. Светот би било многу подобро место доколку сите би го направиле ова.

Блог-постот е преведен и адаптиран од Англиски. Оригиналната верзија можете да ја прочитате тука.

Posted in социјални прашања | Leave a comment

Синдром на Жртва

By Hawk | Published Sunday, March 11, 2012

Сите етнички заедници во нашата земја се разликуваат меѓу себе во многу работи, како на пример јазик, вера, традиции и што уште не, но сите имаат една заедничка работа - сите сметаат дека тие се жртвите и дека другите се попривилегирани од нив. Јас ова би го нарекол Синдром на Жртва.

Сега, да се разбереме, во некои работи и вистина е дека едните се попривилегирани од другите, но секако дека не во секоја работа.

Без да генерализирам сега за ова во врска со гледањето на себеси како жртва, јас би сакал да се сконцентрирам на меѓуетничкото насилие кое ни се случува деновиве.

Факт е дека од двете страни насилници си тепаат невини луѓе само затоа што припаѓаат на друга етничка припадност. За мене една од најголемите глупости што може човек да направи е да нападне невин човек од друга етничка припадност за да се одмазди оти луѓе од таа етничка припадност нападнале невин човек од неговата. Тоа те прави ист како и тие што прво нападнаа. Идентичен.

Секој ден, секоја ноќ ни се случува по некој инцидент. Некои претепале некој. Ова не ме чуди мене толку колку фактот што на крајот од денот, од двете страни се жалат како другите тепаат, малтретираат, како нивните да не прават ништо. Од двете страни на фејсбук и на сајтовите на националните телевизии по коментари се жалат до "кога ќе трпиме да не тепаат, малтретираат", "не треба да го дозволуваме ова", "го бараат они и ќе го добијат", ова, она...

Ова не го прават само граѓаните. Истото го прават и националните телевизии. Одиш на Сител и Канал 5 и гледаш вести во кои за напаѓачите од Албанска националност чисто се потенцира дека се Албанци, за некои од Тетово дури и дека се членови на навивачката друга Балисти, а за напаѓачите од Македонска националност не се потенцира ни нивната националност. Одиш после на Алсат и таму го гледаш истото, само овој пат за тие од Македонска националност. Ставаат акцент на инцидентите по етничка припадност, а не по големина на инцидентот. Алсат се концентрира на инцидентите направени од Македонските насилници, Канал 5 и Сител за насилниците кои се етнички Албанци. Ова пак уште повеќе ги пали националистите од двете страни и уште повеќе ја вжештува ситуацијата во земјата. Исџтото го прават и повеќето невладини организации и политичарите, посебно од опозицијата. Бркајќи политички поени се концентрираат повеќе на инцидентите кои се против луѓето од нивната етничка припадност.

Според мене, најголеми виновници за меѓуетничката нетрпеливост и насилие секогаш биле и ќе бидат политичарите и медиумите. Или барем се додека простата маса ќе ги земе сериозно работите што тие ги кажуват и пишуват. Луѓето во нашата земја меѓусебе, како комшии, секогаш добро се согласувале. Секогаш се почитувале и дружеле. Соживот во ова земја се може, само треба човек да мисли со ладна глава, а и да ги игнорира провокациите кои ги прават некои луѓе кои пред се не и мислат добро на народот што живее на овие простории. Да престанеме да изигруваме жртва, и да почнеме да се однесуваме како луѓе.